Werkvorm ‘Domino in het echt’ in het zesde leerjaar van leerkracht Joke

Een werkvorm Systeemdenken in de klas van juf  Joke. 

Ik heb gekozen voor ‘Domino in het echt’ uit het methodeboek systeemdenken.
Ik vond de methode er leuk uitzien, iedereen kent ook het spel ‘domino’ wat ervoor zorgt dat er op voorhand weinig uitleg moest gegeven worden.
Als voorbereidingswerk moest ik enkel de dominokaartjes voorzien, dus we konden direct aan de slag.

Nooit te oud voor spelletjes, zelfs niet wanneer ze zich klaarstomen voor het secundair onderwijs. 

De les ging over het secundair onderwijs en waarbij we als eerste dominoblokje de vraag hadden genoteerd ‘wat gebeurt er als ik naar het secundair onderwijs ga?’
De kinderen mochten eerst enkele klassikale dominoreacties geven, deze werden aan bord geschreven.

Vervolgens werden ze in groepjes van 3 à 4 personen verdeeld en kregen ze elk een dominokaartje.
De bedoeling was dat ze startten met een vraag over het middelbaar en samen de drie/vier dominokaartjes aansloten op hun vraag.
De kinderen waren direct enthousiast toen er als titel ‘domino’ aan bord stond.


Ze hadden het gevoel dat we een spelletje aan het spelen waren, en dat terwijl iedereen wel aan het meedenken was over wat de stap naar volgend jaar allemaal teweeg zou brengen. Ze dachten hierdoor niet alleen na over één gevolg, maar over alles wat daar nog bij komt kijken.
Deze werkvorm leende zich perfect om wat verder na te denken.


Normaal zou ik zoiets via een klasgesprek doen –> het was een verrijking om het via deze werkvorm te doen.    
Het voordeel is dat er telkens een stap verder kan gedacht worden, het nadeel is dat sommige kinderen heel oppervlakkig denken, maar dat kan opgelost worden door de kinderen daar in te begeleiden natuurlijk.
Ik vond het een leuke werkvorm die ik zeker nog zal gebruiken voor lessen waarbij er verder moet gedacht worden dan het eerste gevolg.